ذره بین گروهی است بسیار کوچک از عده کمی نوجوان تازه به سنین جوانی گام نهاده همانهایی که نسل سومشان می نامند . نسلی که نمی داند سوخته است یا آتش زیر خاکستر . به هر حال ما تصمیم گرفتیم نقش آتش زیر خاکستر رابازی کنیم و امروز بدون اینکه دلیلی داشته باشیم احساس می کنیم که خاکستر خود به خود کنار نمی رود تا ماخود را نشان دهیم پس خود سعی در بیرون آمدن از زیر خاکستر داریم.

ما نه گروهی تحلیلگر سیاسی نه گروهی جامعه شناس و نه گروهی تاریخ نگار هستیم ما هیچ کدام از این کارها را بلد نیستیم فقط عده ای جوانیم که دوست داریم ببینیم و بشنویم و گاهی بگوییم آنچه می بینیم و می شنویم تا شاید ببینند آنانکه نمی بینند و بشنوند آنانکه نمی شنوند .

می دانیم که دیگر بین جوانان ما حال و حوصله خواندن متن ها و مقالات سیاسی و تحلیلی واندیشیدن به چنین مسایلی وجود ندارد  و از طرفی خود را نیز شایسته پرداختن به چنین مسایل حساسی نمی بینیم پس زبان ما در این وبلاگ مشخص نخواهد بود و ممکن است روزی جدی و روزی شوخی  روزی رسمی و روزی محاوره ای و روزی فردی و روزی اجتماعی باشد.

این اولین بار است که ما وارد این دنیای مجازی می شویم دنیایی که همچون دنیای واقعی برای خود بزرگانی دارد بزرگانی که بر خلاف آنچه در دنیای واقعی می بینیم امکان هیچ زورگویی و تجاوزی به دیگران ندارند و اگر بزرگ شده اند به خاطر شایستگی و حرفهایی است که زده اند ٬در راهی که آغاز کرده ایم شدیدا محتاج راهنمایی ها و کمک های این بزرگان دنیای وبلاگ نویسی فارسی هستیم .

امیدواریم خطاها و اشتباهاتی که در این وبلاگ وجود خواهد داشت  و حرفهای غلطی را که زده خواهد شد به جوانی و بی تجربه گی مان ببخشید و برای بالا بردن سطح فکری خود و در نتیجه سطح نوشته هایمان یاریمان کنید. 

                                                                                                                    ایمان راهی